Haptonomie en haptotherapie

haptotherapie

Haptonomie is afgeleid van de Griekse woorden hapto (tast, gevoel) en nomos (wet, regel). De haptonomie gaat ervan uit dat mensen een liefdevolle, ondersteunende en waarderende omgeving nodig hebben om zich te kunnen ontwikkelen tot een open en vrij persoon.

Hapto-nomie betekent: ik vestig een relatie door voelbaar contact. Een dergelijk contact kan heel maken en de ander in zijn bestaan bevestigen. Dit affectieve contact is karakteristiek voor de haptonomische benadering en begeleiding.

Haptonomie wordt door de grondlegger F. Veldman omschreven als ‘de wetenschap van menselijke affectieve relaties en interacties’. Dat betekent dat de haptonomie in haar mensbenadering appelleert aan de vermogens die ieder mens zijn gegeven: liefhebben, liefde ontvangen, voelen, weten, veranderen, reflecteren, verantwoordelijk zijn, zelfstandig zijn, anderen bij eigen leven betrekken, respectvol zijn, zin geven aan het leven en het vermogen tot zelfordening.
De haptonomische benadering omvat ‘heel de mens’; de haptonoom gebruikt aanraking om te bevestigen.

Haptotherapie
Haptotherapie is een toepassingsgebied van de haptonomie, die wordt ingezet als het mensen ontbreekt aan een liefdevolle en stimulerende omgeving. Mensen leren in de therapie om hun grenzen te openen en te verleggen. Daardoor ontstaat er meer ruimte voor beweging en ontmoeting met anderen zonder terughoudendheid of beperking.
Haptotherapie brengt iemand weer in contact met zijn gevoel en daarmee met zichzelf en zijn omgeving.

Dit gebeurt op diverse manieren, maar aanraken is daarvan de meest wezenlijke. Het gaat daarbij niet alleen om lichamelijke aanraking, maar ook om mentale aanraking: door iemand ‘aan te spreken’ in zijn gevoel en beleving raak je hem of haar.

Het doel is altijd een wezenlijke ontmoeting.

Swiftray Theme Powered by  WordPress